نیلوفر...حالش خوب نیست

(بدون عنوان)

Wed, 22 Feb 2012 00:26:50 GMT

خدایا نگاه کن

نیلوفر اینجاست

دوباره آزارش داده اند

رازهایی دارد که نمیتواند

به کسی که دوستش دارد بگوید

و او هی سوال میکند و سوالهایش تمامی ندارند

باشد اینبار هم

میخواهی عشقش را بی اعتماد کنی و ازو بگیری؟؟

خنده دار است

اما نیلوفر عادت دارد !!

(بدون عنوان)

Sun, 12 Feb 2012 22:05:41 GMT

نیلوفر امروز

رفت جلوی آینه

و با صدایی لرزون

به خودش گفت : حالم خوب نیست ...

و یکدفعه بغضش ترکید

و یه عالمه بلند بلند گریه کرد

نیلوفر به این گریه ها خیلی احتیاج داره ..

آن مرد می آید..

Sun, 12 Feb 2012 21:44:29 GMT

آن مرد می آید..

آن مرد با عشق می آید..

و برایم قطب نما می آورد

تا با هم بگردیم و راه زندگی مرا پیدا کنیم

آن مرد می آید

و دردهای عصبی پاهای مرا خوب خواهد کرد

مرا به پارک خواهد برد تا بازی کنم

سوار چرخ و فلک شوم و جیغ بزنم

و او بخندد

برایم بستنی چوبی خواهد خرید

آن مرد خواهد آمد

و جلوی همه کسانیکه اذیتم میکنند خواهد ایستاد

کمکم خواهد کرد تا دوباره بنویسم

روی زمین با من روی علفها قلت خواهد زد

و من به اندازه همه کسانیکه

دوست دارند صدای مرا بشنوند

برایش خواهم خواند..

آن مرد خواهد آمد

و کلمه "دوستت دارم" را دوباره به من خواهد گفت

و من از شادی بغض خواهم کرد

آن مرد می آید

او از مردهای عاشق این دنیاست ...

(بدون عنوان)

Wed, 07 Sep 2011 21:04:20 GMT

باور کنید اگر دغدغه های این زندگی نبود

خیلی بیشتر شاعر بودم..

خیلی بیشتر خواننده بودم..

من هنوز خیلی آوازها که نخوانده ام ،

خیلی شعرها که ننوشته ام ،

خیلی زندگیها که نکرده ام ،

به خودم بدهکارم ..

نادیا سایا

(بدون عنوان)

Tue, 30 Aug 2011 20:45:51 GMT

اینروزا خیلی درگیرم خیلی

به دعا نیاز دارم

به معجزه

به هر چیزیکه اینجور موقعها میشه بهش دلخوش کرد

الان منو خدا

داریم رو مشکلات اینروزای من کار میکنیم

سرمون گرمه

من گاهی وقتا کم میارمو گریه میکنم

اما اون خداست

محکمه..

همین روزا سروکلم پیدا میشه

واونوقت

دوست دارم ازم بپرسی :

از پسش براومدین؟

ومن جواب بدم : آره

خدا

Wed, 17 Aug 2011 14:43:06 GMT

من عوض تمام کساییکه ندارم...خدا دارم..

(بدون عنوان)

Sat, 06 Aug 2011 23:51:06 GMT

پیش خودم احساس میکنم خیلی شجاعم

یا لااقل از بیان احساساتم ترسی ندارم

اما این روزی به خودم ثابت میشه

که جرات کنم شعر " نیاوران ده شب " رو که

سه سال پیش نوشتم بذارم

تو فیسبوک !!

زندان 2

Mon, 30 May 2011 20:06:26 GMT

اونروز

تمام تهویه هاو خنک کننده هارو خاموش کرده بودند

هوا دم داشت و گرما کشنده بود

هر چی اعتراض میکردیم

فقط سکوت میکردن یعنی بیتفاوت بودن

روز ملاقات بود

همه از صبح ملاقاتی داشتن و کسی به دیدنشون میومد

روزهای ملاقاتی زندان حال و هوای دیگه ای داشت

اونهاییکه عشقشون میومد دیدنشون

با همون آب سرد

و توی همون حمام کثیف دوش میگرفتن و لباسهای کهنه

اما تمیزشونو میپوشیدن

و چشمهاشون پر از امید بود و

گوشهاشون بیقرار شنیدن اسمشون

برای خروج از بند و دیدار یار

کسایی هم که بچه یا خانواده شون میومد

خودشونو مرتب میکردن و منتظر بودن

اونجا لوازم آرایش ممنوع بود

حتی آینه هم ممنوع بود

یعنی هر چیزی برای نیاز زیبایی یک زن ممنوع بود..

روزهای ملاقاتی همه شاد بودن غیر از من

چون کسی رو نداشتم که به دیدنم بیاد

زندانی بی ملاقاتی بی کس

ولی خدا رو داشتم و هر لحظه به ملاقاتم میومد

و با من حرف میزد..

از گرما رفتم نزدیک دیوارکوچک مشبک فلزی

روی زمین نشستم

پشتش یه در آهنی بود که استثناا اونروز باز بود

میشد به سختی ورود بعضی از ملاقات کننده هارو دید

داشتم با حسرت بهشون نگاه میکردم

پاهامو توی دمپایی های پلاستیکیه جلو باز

بهم چسبونده بودم

و زانوهامو بغل کرده بودم

به دیوار چرک تکیه داده بودم

و دیگه برام مهم نبود موهام یا پشت کمرم گچی بشه

اونجا خیلی چیزها دیگه مهم نبود..

دختر اومد جلوم نشست و با خجالت گفت : شوهرم برام

یه چیزی آورده میخام نشونت بدم

آروم از زیر پیراهنش یه کیسه پلاستیکی درآورد و

یه سوتین کرم رنگ کتانی ازش کشید بیرون

یاد لباس خوابهای رنگ و وارنگم افتادم

یاد لباس زیرهای گرون قیمت و شیکم افتادم

و با دیدن اون سوتین ارزون و بد شکل دلم گرفت

گفتم : قشنگه !

شاید شوهرت خاسته ازین طریق بهت بفهمونه که چقدر

دلش برای با تو بودن تنگ شده..

به صورت بد بختی کشیده و دستهای کار کرده اش

نگاه کردم

ناخونهاش..

یه در میون شکسته بود و ...

آخه اونجا ناخنگیر هم ممنوع بود..

داشتم به یه چیزی فکر میکردم

که انگار فکرمو خوند

بهم گفت : دیگه پدیکورهای ناخنهای پات رفته

روزای اول که آوردنت اینجا همه راجع به ناخنهای

نقاشی شده دست و پات حرف میزدن

از موهای بلند و قشنگت

اما حالا دیگه موهاتم بهم گره خورده..

آخه اونجا شونه هم ممنوع بود..

یه آه کشیدمو بدون اینکه بخام به یه بدبخت که اون بیرون هم

فرق چندانی با اینجا نداشته فخر بفروشم

برای اینکه حال اون لحظه مو بزبون بیارمو خودمو سبک کنم

گفتم : آخه اون بیرون تو یه برج 5 ستاره

زندگی میکردم

که پایینش سالن زیبایی داشت

فقط کافی بود سوار آسانسور بشم و برم پایین

موهامم آرایشگر مخصوصم میومد خونه و برام درست میکرد

روزیکه آوردنم اینجا شب قبلش مهمونی بزرگی دعوت بودم..

کمی باهاش حرفهای زنانه زدمو

با شوخیهام در مورد رابطه ش با شوهرش و خلوتشون

سعی کردم بخندونمش

اون زن که چه در آزادی

چه در زندان

انگار همیشه قرار بود زجر بکشه

هم کمی خندید..

یکمرتبه اسمم رو خوندن

اول فکر کردم اشتباه شده

اما فهمیدم واقعا انگار کسی به دیدنم اومده

یعنی کی؟

"ه" بود.

تنها کسیکه جای منو میدونست

و اون بیرون دنبال کارهام بود

از دیدنش بینهایت خوشحال شدم

از پشت میله های فلزی براش لبخند زدم

زندان بان در رو بروم باز کرد

و رفتم توی حیاط پیشش

گفتم : وای داشتم دق میکردم از بی ملاقاتی

چه خوب کاری کردی اومدی دیدنم

کنارش نشستم و گفتم برام حرف بزن

زندان باعث شد اونو بهتر بشناسم

تنها کسیکه با تمام وجودش اون بیرون شبانه روز

بدون هیچ چشمداشتی

برای آزادیم داشت تلاش میکرد

اون همجنسم نبود

معشوقم نبود

رفیقم بود

و امروز با جرات میگم : بهترین رفیقم توی این دنیا تا ابد

خندید وگفت : میدونستم خوشحال میشی اگه بیام

آخه من خودمم یه زمانی گرفتار بودم

پس دردتو از همه بیشتر میفهمم

یکربع بیشتر اجازه نداشتیم پیش هم باشیم

دم رفتن تو چشماش خیره شدم و گفتم : بودن من اینجا

یه راز بزرگ تو زندگیمه

که هیچکس نباید تا اخر عمرم ازش با خبر بشه

حتی خانوادم

اما تو این رازو میدونی

پس تو از خونوادم هم به من نزدیکتری

دستهاشو فشار دادمو گفتم : بخاطر همه چیز

ازت ممنونم رفیق..

طاقباز روی تخت کثیفی که معلوم نبود

آخرین بار کی شسته شده و چند نفر قبل از من

توش خوابیدن دراز کشیدم

حالم بهتر بود..

دوباره خدا با یه لبخند اومد سراغم

منم بهش لبخند زدمو گفتم : مرسی

ازینکه برام ملاقاتی فرستادی..

نادیا سایا

(بدون عنوان)

Mon, 30 May 2011 20:03:35 GMT

خدایا

مرا گرفتار عشقی کرده ای

که توان پرداختن بهایش را ندارم

یا ازین عشق خلاصم کن

یا توان آنچه را باید بپردازم به من بده

حرفهایی که هرگز نمیتوانم به تو بگویم

Tue, 17 May 2011 22:30:49 GMT

دکتر گفت : شیزوفرنی واقعیت تلخ زندگی ست

ولی من باور نمیکنم..

من نمیخواهم باور کنم..

من نمیتوانم باور کنم..

من فکر میکنم تو فقط دچار توهم های گاه به گاه میشوی

این بهتر است

اگر غیر ازین فکر کنم

نابود میشوم

هر وقت بستری میشوی

تار مویی در شقیقه ام سپید میشود

حالا

وقت پیر شدن من نیست

به خاطر من

که میدانم عزیزترین موجود این دنیایت هستم

از آن دنیای تاریک

بیرون بیا