نیلوفر...حالش خوب نیست

.

.

.

من تلخ میخوابم ترا چون مثل کابوسی

لب می گذاری بر لبم اما نمی بوسی

از وحشت ازتو میگریزم چونکه بیرحمی

می بینی ام وحشت زده اما نمی فهمی

هربار تا عاشق شدن یک لحظه باقی بود

تو عاقلم کردی و گفتی اتفاقی بود

هر وعده یه دیدارمان من بیقرار اما

میبینمت از دور و در پشت حصار اما

میخواهمت بی فاصله نزدیکتر یکبار

میگویی ام اینست تنها شرط این دیدار

تب کرده و غمناک و دلگیر است فصل تو

پاییز تو هرگز نخواهد شد چو فصلی نو

باید نبینم من ترا همرنگ چشمانم

با چشم دل رنگ تو تاریک است و میدانم

من آنچنان دیدم ترا که باورت کردم

عیب ترا پوشاندم و زیباترت کردم

تو آن شدی که من به دنبال همان بودم

چون واقعیت را به رنگ ِوَهم آلودم

.

.

.

نادیا سایا

.

.

nadia saya